برای حل مسئله دو راهکار وجود دارد: ۱- تغییر مدیرعامل و ترکیب هیئت مدیره و ۲- تقویت و حمایت ویژه از تیم کنونی
به گزارش روز نو گزینه اول راحتترین اقدام است چرا که هم به از لحاظ سیاسی و هم از لحاظ اقتصادی برای دولت و حاکمیت در افکار عمومی منفعت دارد. مشکلات کنونی به گردن مدیرعامل برکنار شده میافتد و تا چند ماه کسی نمیتواند به سبب مشکلات به تیم جدید سایپا فشار وارد کند.
گزینه دوم راهبرد پرهزینهتر و لازمتر است. درست است که تیم شیخ زاده نقاط ضعف قابل توجهی دارد ولی.
آیا با حضور افرادی مثل بهرامی (غریبه نسبت به خودرو)، علیشاهی (منابع انسانی چی)، پرویزیان (رئیس پژوهشکده پولی بانکی) و رادمنش (ابوالمشغله) در هیئت مدیره و صالحی (کمتر محبوب در قطعه سازی) میتوان به بهبود اوضاع فکر کرد؟
آیا تا زمانی که روابط قطعه سازان بزرگ و سایپا از تقابل به تعامل تبدیل نشده میتوان انتظار بهبود اوضاع را داشت؟
آیا تا زمانی یاران عظیم در گوشه کنار جاده مخصوص در حال جولان هستند میتوان مدیریت را تقویت کرد؟
دولت و وزارت صمت اگر به دنبال بهبود شرایط سایپا هستند بایستی تکلیف خود را با سه سوال بالا مشخص کنند. شیخ زاده با تیم کنونی موفق نخواهد شد و قطعا باید تغییر کند ولی اگر وزارت صمت حامی شیخ زاده و استمرار مدیریت کنونی است بایستی ضمن پاسخ مناسب به سه سوال بالا دهد، اقدام فوری و تغییرات موازی را آغاز کند تا وضعیت بهبود یابد.
در پاسخ به سوال اول، هیئت مدیره سایپا به غیر از شیخ زاده در کمترین صلاحیت ممکن قرار دارند. حتی برخی از این افراد در حد و اندازه مدیرعامل شرکتهای تابعه نیز نیستند چه برسد به هیئت مدیره سایپا.
در پاسخ به سوال دوم، سایپا نیازمند به محلل در زنحیره قطعه سازی است. تا زمانی که امور در اختیار صالحی و جوان باشد امیدی به بهبود اوضاع چندان نیست. سایپا نیاز به یک سفیر با اختیارات تام در قطعه سازی دارد تا روابط پیرامونی را مدیریت کند. سید مرتضی منتظرالمهدی جوان آشنا با خودروسازی و محبوب در قطعه سازی و یا معصوم نجفیان مدیر خوشنام و باسابقه جز بهترین گزینه برای به عهده گرفتن سفیر سایپا هستند.
در پاسخ به سوال سوم، شیخ زاده بین بقا و برکناری باید یکی را انتخاب کند. بقا با یاران عظیم که غالبا یا بازنشسته هستند و یا نامناسب برای تصدی امور نمیتوان سایپا را از وضعیت کنونی رها ساخت.
